Karalamalar

Önceki yılları hatırlıyorum, geç ergenliğimi. Hissetmekten, sevmekten korkuyormuşum, çok acı çekmişim gibi davrandığım zamanları. Belki gerçekten çekmiştim o acıları ama, şu an hissettiğim korkuları iddia ettiğim gibi gerçekten duymamıştım. Bariz poz kesiyordum. Sanırım bu sefer gerçekten hissetmek istemiyorum, sanırım gerçekten kırılmışım artık. “Biriyle konuşmasam da olur, kendi kendime yazarak da düşüncelerimi kafamdan atabilirim.” diyebiliyorum. Genelde kiminle konuşacağını bulmak, kendi kendine bazı şeyleri kelimelere dökmekten daha zor zaten. İnsanlar kafanı daha da karıştırma konusunda çok şaşırtıcı olabiliyorlar. İç dökmek isterken daha fazla doluyorsun. Arctic Monkeys’den “Snap Out Of It” dinliyorum. Duruma çok uyuyor, snap the f*ck out of it dude.   Üzücü bir şekilde, ilişki için özgüvenim yok. Reddedilecek cesaretim yok, rencide edilecek cesaretim yok, duygusal gerginliğe cesaretim yok. Pek bir şey yaşayamadım ama yaşamaya çalışırken çok utandırdım kendimi, çok fazla p...